Het innemen van een drankje (barbituraat) is een toegestane methode voor een arts om een patiënt hulp bij zelfdoding te geven. Artsenfederatie KNMG benadrukt dit na recente berichten in de media.

Aanleiding vormt een artikel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde waarin staat dat een drankje een goed alternatief is voor de injectie bij euthanasie. In de media wordt dit afgezet tegen de KNMG/KNMP Richtlijn Uitvoering euthanasie en hulp bij zelfdoding waarin staat dat, vanwege diverse onvoorspelbaarheden, deze methode niet de voorkeur heeft.

Drankje is toegestaan

Maar deze orale inname is wel degelijk een methode waar arts en patiënt voor kúnnen kiezen. Daarover bestaat geen enkele discussie. Niet voor niets bevat de richtlijn duidelijke aanwijzingen over de orale inname van een barbituraatdrank (onderdeel F). Alleen is de methode niet voor alle patiënten geschikt.

Richtlijn is in revisie

De kern van de KNMG-KNMP richtlijn is een veilige en effectieve uitvoering van euthanasie en hulp bij zelfdoding. Momenteel is een commissie bezig om de richtlijn uit 2012 te actualiseren. Hierbij worden de meest recente wetenschappelijke inzichten en ervaringen meegenomen. Uiteraard zal ook het onderzoek en de inzichten van de twee artsen die publiceerden in het NTvG ter harte worden genomen. Naar verwachting is de richtlijn in de eerste helft van 2019 gereed.

Oraal of injectie: wat is het verschil?

Bij euthanasie dient de arts het euthanasiemiddel toe via een injectie (intraveneus). Bij de orale methode neemt de patiënt het euthanaticum zelf in (orale methode) en verleent de arts hulp bij zelfdoding. De arts mag hierbij de patiënt behulpzaam zijn, anderen mogen dat volgens de wet niet. De arts begeleidt het hele proces: van het verkrijgen van de benodigde middelen bij de apotheek tot de aanwezigheid gedurende het hele proces, bij beide methodes.